Մարգարիտա Գրիգորյան

Like all other people, I would be shocked. If I would go back in time, I’d want to jump through the places and times I’ve never seen, to see all the wonders of the past. People of those times were as much mysterious, more then interesting. Their clothes are beautiful, their manners are always soft and rough at the same time. Their inventions, creations, talents are always impossible to believe are done by human. At first, it would be lots of fun: be with royal family in Ekaterina II nd’s palace, wear European clothes, dance in balls with cavaliers, watch Leonardo Da Vinci create flying machine, Raphael Santi paint Madonna Sistina, Michelangelo create Pieta, see face to face Tician, Caravadjo, Peter Breigel The Younger, Francisco De Goya… Move onto times of Bach, Beethoven, Mozart… Let’s not forget -Mendelsohn, Franz Liszt, Shopen… Russians — Shostakovich, Tchaykovski, Rachmaninov, Prokofiev… Wouldn’t it be fascinating to see all the greatest living, creating all their incredible, invincible, unlike any other statues, castles and monuments of Cosmic Empire Of Art!?

If I would wake up in the morning, being in the eras of past, I would stand before all masters, composers, painters, sculptors — people, who came before us, praised by Lord Himself and say:

«There is always special place for you in God’s space. Never fear the though of being forgotten, because you won’t. You’ll stay like fossils in the deeps of Earth, and Earth in eternity of memory of Creator. He’ll always keep his marbles bright…»

Խոհարարության արվեստը ամենահիներից է:
քարանձավւմ ապրող մարդը սպառում էր միայն ամենապարզ ուտեստները, ինչպես տապակած միսը բաց կրակի վրա: Որպես համեմունք, օգտագործվում էր սովորական մոխիր, որը մնում էր աղի ջրի մեջ ներծծված բույսերը այրելուց հետո: Բայց մշակույթի զարգացմամբ, ուտեստներն ավելի ու ավելի բարդացան, և գրելու տեսքը խթան հանդիսացավ պատմության մեջ առաջին խոհարարների առաջացմանը:

Այս պահին ամենահին խոհարարական բաղադրատոմսերը հայտնաբերվել են Միջագետքի պեղումների ժամանակ հնության ամենամեծ քաղաքի `Բաբելոնի տարածքում: Հիմնվելով մ.թ.ա. 3-րդ հազարամյակում ՝ Բաբելոնը իրավամբ համարվում է մարդկության պատմության մեջ առաջին մեգապոլիսը և Հին աշխարհի կարևորագույն մշակութային և առևտրային կենտրոնը մինչև մեր դարաշրջանի սկիզբը: Անշուշտ, քաղաքի համբավն ու բախտը գրավեց նշանավոր մարդկանց, ովքեր իրենց հետ անձնական խոհարարներ էին պահում: Զարմանալի չէ, որ առանձնապես հաջողակ ուտեստների բաղադրատոմսերը գրվել են, այնպես որ հնարավորություն կար ապագայում դրանք կրկնել:

Գտած երեք կավե ցուցանակներ պարունակում էն բաղադրատոմսեր 35 աքքադական ուտեստների համար (Աքքադիա, հին Իրաքի տարածքում գտնվող հին շրջան) և թվագրվում են մ.թ.ա. 1700 թվին: Դրանք գրվել են այսպես կոչված Հին Բաբելոնյան ժամանակաշրջանում, երբ քաղաքը կառավարում էր հզոր թագավոր Համուրաբին:

Դատելով չոր և հակիրճ լեզվից, որով գրվել են բաղադրատոմսերը, նրանք նախատեսված էին պրոֆեսիոնալ խոհարարների համար, ովքեր կարիք չունեին բացատրելու խոհարարության հիմունքները:

Այսպիսով, ինչ են պատրաստել խոհարարները գրեթե 4 հազար տարի առաջ:

նկարագրված ուտեստների մեծ մասը սւպէր և արգանակներ են, որոնք հարմար են բաց կրակի վրա պատրաստելւ համար: Հիմնական բաղադրիչը, իհարկե, միսն է, որը սեղանին մատուցվում է տարբեր համեմունքների հետ միասին: Հատկապես հանրաճանաչ էր թռչնի միսը, որը բաբելոնացի ֆերմերները բւծւմ էին Տիգրիսի և Եփրատի միջև ընկած բերրի հողերի վրա: Կան նաև մի քանի կերակրատեսակներ, որոնք պետք է շատ թանկ լինեին. Դրանք ներառում էին թուրմ և ֆազան թռչունների միս : Բանջարեղենը սովորաբար ցանում են անանուխով կամ սամիթով: Գրեթե բոլոր ուտեստներում պատրաստումը հիմնված է սոխի և սխտորի անուշահոտ խառնուրդի վրա: Երբեմն ավելացվում էր չաման, համեմ կամ մաղադանոս:

First of all, PLANET EARTH FACTUALLY IS THE ONLY PLACE WHERE LIFE CAN EXIST!!! Thinking about it, more and more people are up to make a change in their lives. Not usually a person who put paper or plastic or else into trash or recycles will do it all other times. Same way with person who throws trash into correct place, but you never can say that he won’t leave it someday on the floor or elsewhere. Human is a part of nature, and according to Beliefs, they either are from fire or earth. Fire appears from spark, spark appears from lightning and earth has clay (in Bible it’s said that man are made of it) from which we are created. Based on a foregoing, we all are part of nature and nature is part of Earth. As it was said, some are standing by the side of island that says «All done to Earth is for greater good» , while I choose the side saying «Anything ever done to Earth can never disappear without consequences» . Will I be right? Maybe. Will they be wrong? Don’t make quick conclusions. People with high ranks, such as Politicians, Architecturers, people who make business by «money wash» and etcetera, mostly forget about all, being blinded with quantity of money. They do create A.I. and make most of man’s usual deeds mechanized, but think: THEY CREATE ROBOTS TO EASE OUR LIFE AND DO ALL OUR FUNCTIONS INSTEAD OF REAL MAN. WITH SUCH PROCESS WE WILL DO NOTHING, KNOWING THAT SOMEONE/THING DOES IT FOR US!!!

Earth is a place we won’t find other like: it is ground with resources, forests with trees, oceans, rivers, lakes and oasis with water, deserts with dangerous snakes, lizards and arthropods and finally — our home.

This are quotes told by genius, which tells everything:

Planet Earth, my home, my place
A capricious anomaly in the sea of space
Planet Earth are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spaceship, a large asteroid

Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my sweetheart soft and blue

Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.

In my veins I’ve felt the mystery
Of corridors of time, books of history
Life songs of ages throbbing in my blood
Have danced the rhythm of the tide and flood

Your misty clouds, your electric storm
Were turbulent tempests in my own form
I’ve licked the salt, the bitter, the sweet
Of every encounter, of passion, of heat

Your riotous color, your fragrance, your taste
Have thrilled my senses beyond all haste
In your beauty, I’ve known the how
Of timeless bliss, this moment of now

Planet Earth are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spaceship, a large asteroid

Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my sweetheart gentle and blue

Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.

Planet Earth, gentle and blue
With all my heart, I love you.

1.__ log0,2 (x-1)=-2

• log 0,2 (x-1) = -2 _ x>1
• x-1 = 0,2 *-2
• x-1 = (1/5) *-2
• x-1= 5*2
• x=25+1
• x=26_ x>=1
• x=26

2. __log7 (3x-29)=2

• log7 (3x-29) =2 _ x>29/3
• 3x-29=7*2
• 3x-29=49
• 3x=49+29
• 3x=78
• x=26 _ x>29/3
• x=26

3.__ log0,5 (2x-4)=-2

4.__ log3 (x2-2x)=1

5. __ log5 (5-3x) =2

^{6.__  log3 (x+2)≥1}

^{7.__  log7} (^9-x)^>0

^{8.__ log0,7} (^12x-2) ^≥0

9.__ log_0,7(8x-23)=0

10.__ 2log₂(x-5)+log √₂(x+2)=6

11. __1/ lg10x +6/ lg x+5 =1

12.__ log_x81x² X log₉√x=3

13. __x ^log₃^x-3=81

14. __log₂(x-5) ≥3

15. __log₃(x²+7x-5)<1    

16.__ lg(7x+5)< 1+ lg3

» There are times, I feel abandoned. In such moments, I love to walk along the seaside and look across the horizon. It was windy, cold, but I love the sand and waves caused by breeze. As I walked, I saw a feather. «Seagull» I thought. I picked it up and gasoline flew down my fingers. I thought «If we ruin the nature, we ruin ourselves»

Այս տարվա հունվարյան հաշվետվությունը՝

Գրականության և լեզվի դասերին պետք է ստեղծեինք նախագիծ և քանի որ Լիանա Մելքենյանն ստեղծել էր նախագիծ նվիրված հայ ազգային պարերին ու այդ միտքը ինձ նույնպես դուր եկավ ես վորոշեցի միանալ նրան , ահա և լինկը` նախագիծ

Նաև հունվար ամսվա ընթացքում հաճախեցի գծագրության դասերի և որոշ չափով սկսեցի գրագետ նկարել

«Շորոր» տեսակի պարերի շարժումները դասվում են նմանակող, արտահայտչական շարժումներին, որոնց օգնությամբ ցանկանում էին բնութագրել վերոհիշյալ այս կամ այն թռչունի շարժումները։ «Շորոր» տեսակի պարաձևի կապը ճոճվող, տատանվող թռչնի քայլքի, մասնավորաբար կաքավի քայլքի հետ, շատ վառ նկատվում է «սորոր տալ» բայի բացատրությունում՝ «քայլել ինչպես կաքավ»: «Սորոր»-ը և «Շորոր»-ը, ըստ երևույթին, նույնն են։ Ենթադրվում է, որ սորորիկ կոչվող թռչունը կաքավն է։

Հայկական շատ պարերում տեղաշարժերի փոխարեն հանդիպում են մարմնի ծանրություն-հենարանի տեղափոխումներ (փոխանցումներ) մի ոտքից մյուսը:

Քայլ-տեղաշարժերը նույնպես տեղափոխումներ են, ավելի ճիշտ՝ մարմնի ծանրություն-հենարանի անցումներ մի ոտքից մյուսը, բայց դրա համար համապատասխան ազատ ոտքը նախապես կտրվում է գետնից, ապա, դրվելով իր տեղը կամ իր նախորդ դիրքի համեմատ անհրաժեշտ ուղղության և հեռավորության վրա, ընդունում է մարմնի ծանրություն-հենարանը և դառնում է հիմնական (հենարան) ոտք:

Այսուհետ ճոճել կկոչենք հենարանի այնպիսի փոխադրումը, որի ժամանակ ազատ ոտքը, դառնալով  հիմնական, նախօրոք չի կտրվում գետնից, չի տեղաշարժվում: Ընդ որում, նախկինում հիմնական (հենարան), բայց ծանրությունից ազատվող ոտքը մարմնի ծանրության փոխադրման պահին․

ա) նույնպես չի տեղաշարժվում, չի պոկվում գետնից, բայց կարող է փոխադրվելով (անցնելով) ոտնաթաթին, կրունկին, իջնել ողջ ներբանին,

բ) գետնից կտրվում է:

«Շորոր» պարաձևերը XIX դարի սկզբից ստացան կենցաղային բնույթ՝ երբեմն պահպանելով միայն որոշ ավանդական ծիսականություն։ Այդուամենայնիվ նրանցում շարժումների տրամադրությունը շարունակում է մնալ հանդիսավոր:

«Վեր» արմատը կամ «վերանալ» բայը նշանակում է ձգտել դեպի վեր, բարձրանալ, աճել։ Այսպիսի ուրախ, ցնծալի պարերի առաջնորդները կոչվել են «վերվերիչներ», որոնք պետք է իրենց բարձր թռչելու արվեստով օրինակ ծառայեին մատաղ սերնդի աճի հմայման հարցում։

«Վեր-վեր» տեսակի պարաձևի նմուշներից մի քանիսում ձեռքերը բռնում են ուսերից՝ ուս-ուսի, որի ժամանակ պարողներն իրենց թաշկինակները՝ «յայլուխները», ամրացնում են գոտկատեղից։ Պարաշրջանը ձեռքերով փակելը կարող էր կրել նաև նմանակող բնույթ, քանզի այսպիսի շուրջպարը վերաբերվում էր նաև աստղերի պաշտամունքին։ Աստղերի հետ էր կապված պտղաբերությունը երկրի վրա, ինչպես նաև պսակի ձևը։ Պարը բաղկացած է 2 հատվածից՝ դանդաղ «ծանդըր» և արագ:

Դանդաղ հատվածի պարային քայլերն են.

• աջ ոտքը դրվում է դեպի աջ
• ձախ ոտքը խաչվելով անցնում է աջ ոտքի վրայով
• աջ ոտքը կրկին դրվում է դեպի աջ
• խաղում է ձախ ոտքը, ապա դրվում է դեպի ձախ
• խաղում է աջ ոտքը

Արագ հատվածի պարային քայլերն են.

• ձախ ոտքի վրա կատարվում է թռիչք և աջ ոտքը դրվում է դեպի աջ
• ձախ ոտքը խաչվելով անցնում է աջ ոտքի վրայով
• երկու ոտքով թռիչք է կատարվում դեպի աջ
• խաղում է ձախ ոտքը
• երկու ոտքով թռիչք է կատարվում դեպի ձախ
• խաղում է աջ ոտքը

«Վեր-վեր» տեսակի պարերն ու պարերգերը շատ են տարածված Հայաստանի բոլոր շրջաններում: «Վեր-վեր», «Վերվերի» կամ «Վերվերուկ» պարատեսակը, որի հիմքում ընկած է «երկու գնալ, մեկ դառնալ» պարաձևը, հայկական պարերի շատ ինքնատիպ տեսակ է: Նրանում տեղ գտած քայլերն ու թռիչքները հարթ հետագիծը վերածում են ոլորանի: Այս տեսակ պարերը առնվազն երկու մասից են կազմված, իսկ երբեմն՝ երեք,  չորս և ավելի: Ժողովուրդն այսպիսի պարերի առաջին մասը, ըստ տեմպի, բնութագրվում է որպես դանդաղ` «ծանդըր»: Մեծամասնությամբ «Վերվերի» պարերը մաժորային են` կենսուրախ: Տրամադրությունը նրանցում ուրախ է, երբեմն՝ կատակային:

Աղջկա հարցը պատասխան էր փնտրում, և նա պետք է զգույշ լիներ:

«Ես ոչինչ չեմ կարող շտկել», — ասաց տղան և զգաց թթու ճշմարտությունը որովայնում:

-Ոչ դու, գուցե, — ասաց աղջիկը, այժմ արագ խոսելով; նրա խոսքերը շնիկների նման ցատկոտելով միմյանց վրայով:

— Գիթառի երաժշտությունը — ահա այդ է, այդպես չէ: Ես զգացի այն, դեռ այնտեղ — Բառում: Ես զգացի, որ այն սկսում է ինձ կապել » Նրա ծիծաղը նույնիսկ ավելի ցածր էր, քան նրա ձայնը: «Ինձ միասին էր կապում, դա այդպես էր, ասես Երեխայի հենակետի նման»:

-Նայիր կարոտալից, — ասաց տղան: «Այն, ինչ կցանկանաս —«

-Ես ուզում եմ, քեզ…երաժշտությունը, ես ուզում եմ, որ ... շտկվի: Այն - երաժշտությունը, նա կարող է անել դա, այդպես չէ :

Նա տեսավ սխալը, օրհնյալ աղջիկ: Տղան չկարողացավ շտկել մեկ օրհնված բան, բավական ճշմարիտ, բայց երաժշտությունըդա այլ բան էր:

Կրկին զգույշ լինելով ՝ տղան ասաց. «Դա չի կարող շտկվել: Ոչ այնպես, ինչպես դու ես մտածում, դա չի կարող»: Տղան երկմտեց և հայացքը նետեց նրան:

Դա սխալ էր: Աղջկա դեմքը վարդագույն էր, աչքերը ՝ կրակոտ; պայծառ կարմիր շրթերը սեղմվեցին մինչև հազիվ վարդագույն էին:

-Ի՞նչ է խնդիրը»: հարցրեց տղան ՝ բառերը իրանից անկախ ասելով:

-Ես պարզապես ուզում եմ հեռանալ, միայն դա- ասաց աղջիկը, մատներով սեղմելով տղայի բազուկի:

-Բայց նա այդ ունի, և նա ՝ ես, եթե չունենամ, ես կմեռնեմ»:

Այդ ժամանակ տղան հասկացավ, թե ինչու են նրա աչքերը այդքան պայծառ և ինչու՞ էր այդպես ցնցվում:

-Քո ընկերը քեզ թնրանյութ է տալիս: տղան հարցրեց.

Աղջիկը քրքջաց, աննկատ:

-Դա առաջին հերթին այտուցվեց, այո, բայց ոչ այլեվս: Ես հոգնել եմ դրանից, բայց առանց դրա հիվանդ եմ»:

-Այդպես է լինում թուրմից, — ասաց Էնդին և ցավ էր, այն ինչ նա զգում էր աղջկա համար ՝ իմանալով, թե ինչու է նա այդքան նիհար: , — Ոչինչ այն չի շտկելու , այդպիսի բան ես երբեք:

-Եթե կարողանամ հեռանալ», — ասաց աղջիկը: , — Գնացեք Պորտլենդ: Ես ունեմ — ես Պորտլենդում ունեմ հին դպրոցական ընկեր: Նա կօգնի ինձ:

-Այդ դեպքում ինձ պետք չեք, — ասաց տղան : — Վերջին տրոլեյբուսը Պորտլանդի կեսգիշերին կգա:

-Ես դա գիտեմ, չէ՞, այլ դեպքում ինչու՞ ես կխնդրեի ձեզ ուղեկցել ինձ կանգառի մոտ»:

-Դու ասացիր, որ ուզում ես շտկել», — հիշեցրեց տղան:

«Շտկված — Ինձ պետք է ; ես պետք է բավականաչափ ուժեղ մնամ, որպեսզի չվերադառնամ, որպեսզի հասնեմ այդ տրոլեյբուսին և հասնեմ Սառային»:

Դա նրան ոչ մի լավ բան չէր կարող բերել, և դա կարող էր վնասել նաև Սառային, կախված նրանից, թե ինչքան ուժեղ է ազդել թուրմը:

Նրա խնդիրը չէ. նա ասաց իրեն: Նա ոչ մի կապ չուներ Away- ի մարդկանց հետ:

Տղան թեթև հառաչեց և ձեռքը դրեց աղջկա մատների վրա, որոնք կապտուկներ էին թողնում իր բազուկին:

-Ես ձեզ կսպասեմ», — ասաց նա նրան: — Եվ միգուցե ես կնվագեմ, քանի դեռ սպասում ենք:

Հույսը բռնկվեց այդ չափազանց պայծառ աչքերում: